|
|
|
Mensenrechten
|
|
De rechten van de mens zijn universeel en omvatten de rechten waar een individu, groep, of staat aanspraak op kan maken. Het recht op vrije meningsuiting en het recht op soevereiniteit zijn voorbeelden van mensenrechten.
Mensenrechten bestaan eigenlijk al heel lang, maar zijn niet altijd vastgelegd geweest. Een van de belangrijkste was altijd het recht op leven. Deze is ook geformuleerd op de tien geboden die ook gezien kunnen worden als een vroege set mensenrechten.
Eerder hadden de Egyptenaren al een stel omschreven leefregels en ook filosofen in de Griekse oudheid dachten na over mensenrechten. In de Middeleeuwen raakten de mensenrechten een beetje op de achtergrond, maar vanaf de renaissance begonnen de mensen eer weer meer over te denken.
|
|
De Engelse rechtsfilosoof Jon Locke schreef een aantal beginselen op. Die bestonden uit: het recht op leven, vrijheid en veiligheid, het recht op bezitsbescherming en vrije meningsuiting. De rechten zijn heilig en ze mogen alleen beperkt worden als de nationale veiligheid op het spel staat. De belangrijkste functie van de overheid is om de rechten van de mens te beschermen. Het parlement moet er op toezien dat dit gebeurt.
De universele verklaring voor de Rechten van de Mens stamt uit 1948. Door de Tweede Wereldoorlog was men tot het besef gekomen dat mensenrechten geinternationaliseerd moesten worden.
Eerst werd het internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten getekend. Later werd daar het internationaal verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten aan toegevoegd. In Europa kennen we nog het Europees verdrag voor de rechten van de mens. Bescherming van mensenrechten is niet eenvoudig, omdat daarbij vaak de relatie tussen landen op het spel staat.
|
|
|
|
|
|